Το αποτέλεσμα των εκλογών της 16ης Σεπτεμβρίου ήταν για πολλούς (όπως και για μένα) αναμενόμενο και συνάμα δίκαιο. Οι ψηφοφόροι επιδοκίμασαν την πολιτική σταθερότητας και ανάπτυξης με πρώτη προτεραιότητα τις μεταρρυθμίσεις που πρεσβεύουν ο Κώστας Καραμανλής και η ΝΔ και παράλληλα έστειλαν μήνυμα για περισσότερη αποφασιστικότητα και συνέπεια στο πρόγραμμα και στις δεσμεύσεις τους. Από την άλλη αποδοκίμασαν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ που με ένα πρόγραμμα – έκθεση ιδεών και με πολιτικές πρακτικές του «χθες» απέδειξε ότι όχι μόνο δεν ήταν έτοιμο να κυβερνήσει, αλλά δεν ήταν έτοιμο καν να ασκήσει τα καθήκοντά του ως αντιπολίτευση.Δεν ήταν τυχαία τα τραγικά λάθη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και των στελεχών του, όταν προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την εθνική τραγωδία, δεν έδειξαν σοβαρότητα στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων τους και φάνηκαν απροετοίμαστοι για τις εκλογές ενώ τις ζητούσαν επί 7 μήνες συνεχώς. Και όταν έφτασε η ώρα της κάλπης, αντί να αναδείξουν την αντιπρότασή τους για τη «Νέα Αλλαγή», με συνθηματολογία για «κακιά δεξιά» και «γκρίζα» διαφήμιση κατέφυγαν σε μια πολιτική που αποδεδειγμένα έχει καταδικάσει ο λαός και στο παρελθόν. Και περίτρανα καταδίκασε και τώρα.
Θεωρώ ότι το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι το πρόσωπο του ηγέτη. Αλλά το πρόσωπο που θα έχει δίπλα του ο ηγέτης. Αυτός που ενώ ο αρχηγός θα επιμένει για ανανέωση και ανασυγκρότηση, θα τον οδηγεί σε πολιτικές σκληρού ροκ και προπαγάνδας. Κάτι που επίμονα απέφυγε ο Κώστας Καραμανλής και τα στελέχη της ΝΔ παρότι προκλήθηκαν επανειλημμένα από τα ΜΜΕ και την αντιπολίτευση.
Αυτή είναι και η ποιοτική διαφορά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Η Νέα Δημοκρατία και ο αρχηγός της αναδείχθηκαν αντάξιοι των προσδοκιών των πολιτών που ανανέωσαν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή. Πάλεψαν και έπεισαν ότι είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί την πρόοδο του τόπου. Ακόμα και αν αυτό δεν είναι αποδεκτό από όλους, είναι σίγουρα κατά γενική ομολογία η μοναδική σοβαρή και αξιόπιστη πρόταση για διακυβέρνηση.
2 σχόλια:
Αυτό που ρίμαξε το ΠΑΣΟΚ, εκτός πολλών άλλων, ήταν η αλαζονία που διακατείχε τις τελευταίες μέρες τα υψηλόβαθμα στελέχη του. Σε όλες τις τηλεοπτικές τους εμφανίσεις αυτοαποκαλούνταν ως κυβέρνηση, τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο κ. Παπανδρέου πρωθυπουργό.Με ποια κριτήρια το έκαναν αυτό? Σε καμία, μα σε καμία δημοσκόπηση δεν είχαν προβάδισμα ούτε στο ελάχιστο.Από που αντλούσαν αυτή την αισιοδοξία?Πως είναι δυνατόν να εμπιστευτούμε κάποιους, οι οποίοι δεν μπορούν να ερμηνεύσουν τις δημοσκοπήσεις,να μας κυβερνήσουν?Πως είναι δυνατόν σε περίπτωση που γίνονταν κυβέρνηση (λέμε τωρα) και θα έπρεπε να πάρει το ΠΑΣΟΚ μια πολύ σημαντική απόφαση να τους εμπιστευτούμε, όταν σε μια κρίση όπως αυτή της διαδοχής κοντεύουν να διαλύσουν το κόμμα τους?
Τις δημοσκοπήσεις δεν τις διάβαζαν γιατί πίστευαν ότι η τραγωδία στην Πελοπόννησο θα επηρεάσει την κοινή γνώμη υπέρ του κόμματός τους. Δεν μπορούσαν να διανοηθούν πώς μετά από τέτοια καταστροφή και τέτοιο πόλεμο που έκαναν στη ΝΔ οι δημοκσοπήσεις έδειχναν την κυβέρνηση να προηγείται. Τέτοια συναίσθηση της πραγματικότητας έχουν. Γι'αυτό και δεν μπορούν να εξηγήσουν την συντριβή στις 16 Σεπτεμβρίου.
Δημοσίευση σχολίου